مىگردد . به همين خاطر خداوند مهربان از باب لطف و محبّت و عشق و علاقه به بندگان ، پيامبرش را همراه دين حق فرستاد تا عبادش در گردونهء هدايت قرار بگيرند و منبع آثار و بركات و فيوضات ربّانيّه گردند . فرق بين تربيت يافتگان از دين حق و آنان كه از پذيرش اين واقعيّت سرباز زدند در تمام زواياى حيات آن قدر معلوم و روشن است كه نياز به بحث و تذكّر و استدلال و برهان ندارد . آنان كه آراسته به دين حقّند داراى قلبى پاك و پر از مهر و محبّت و نفسى مهذّب و اعضا و جوارحى سالم و خلاصه داراى حسنات اخلاقى و اعمال صالحه و به قول قرآن مجيد منبع بركت و كرامت و تقوا و برّ و عمل صالحند . آنان كه دور از هدايت حقّند داراى قلبى چون قلب گرگان و روحى چون ارواح شريره و نفسى چون نفوس خبيثه و اعضا و جوارحى چون اعضا و جوارح درندگانند . حركاتشان منفى ، وجودشان مضر ، موجوديّتشان مزاحم و خلاصه خارى در چشم مردم و استخوانى در گلوى انسان و انسانيّتند و كارى جز پايمال كردن حقوق انسان‌ها و ضربه زدن به عباد حق ندارند . آن كه از مدار هدايت خارج است چه مانعى از ظلم و جور ، فريبكارى و ستم ، خدعه و حيله ، مكر و تزوير ، دروغ و غيبت ، تهمت و زنا ، ربا و دزدى ، شراب و فسق ، بخل و حسد ، حرص و تكبّر ، لواط و تجاوز ، تكاثر و تجاسر و . . در خود مىبيند ؟ او به تمام اين رذايل و خصايل آلوده است و از درستى و سلامت ، صفا و وفا ، خضوع و خشوع ، تواضع و جود ، تعاون و برّ ، تقوا و پاكى ، اصالت و شرافت ، وجدان و حقيقت ، علم و آگاهى ، بينايى و بصيرت ، ايمان و خلوص ، فتوّت و جوانمردى ، وجد و نشاط ذاتى ، حق بينى و حق خواهى ، مبارزه با ظلم و ستم ، ايثار و شهادت كه همه و همه محصول هدايت و دين حق است محروم و ممنوع است . يَاأَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً * وَدَاعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ